Manong

Di man sabihin ng iyong mga bibig,

Alam ko at dama ko ang iyong pag ibig.

Di man aminin ng iyong mga labi,

Alam ko at dama ko sa iyong mga talumpati.

Di hiniling na suklian ang aking naramdaman

Bagkos maging totoo ka lamang sayong kaibigan

Lahat ng ito noon ay atin ng tinuldukan,

Bakit hindi maging totoo sa iyong kasinungalingan.

 

Tawagin man akong tarantando o asumero

Anong magagawa ko kung alam ko yun ang totoo

Di ko pinipilit ang sarili o kahit itong nararamdam ko

Pero sana kaibigan ko, wag ako pahirapan ng ganito.

 

Di magagalit o ikukwento sa iba ang istorya na ito,

Kung hindi ka nakadama ng pag tibok diyan sa puso mo.

Di man kabigat o katulad ng naramdaman ko sayo

Sigurado ako kahit kaunti meron ako diyan sa loob mo.

 

Di nakakalimutan ang mga sandaling masaya ka at ako,

kahit tinago sa karamihan ang pagibig na ito.

Di maapektuhan sa anu mang sabihin ng tao,

Basta naging totoo ako sa naramdaman ko sayo.

 

Di man natuloy ang **** at Larizza na Kwento,

Sa ating pagiging makaibigan ako naman ay kuntento.

Hindi man naging tayo sa dulo,

Sana maging masaya sa kung anu meron tayo.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s